Crítica al panorama social, con especial pricuru pa col mediu ambiente.
03/02/2008
Facía tiempu que nun ponía nengún cantar ya nun podía dexar el blogue ensin falar d'un grupu punteru dientro del nomáu "anarcopunk": Asto Pituak. El grupu naz en Navarra nel anu 92 ya dieron el sou conciertu caberu las navidades pasadas. Pol medio, seis trabayos "discográficos", una montonera de conciertos n'okupas, gaztetxes ya festivales solidarios... ya muito, muito compromisu. Nun fui quien a velos en directo, una pena, anque musicalmente nun ficieran historia precisamente.
El cantar que dexo chámase "Vuestro progreso, nuestro fracaso", yia del sou primer trabayu, "No nos metemos con nadie":
Vuestra vil devastación de lo vil con todo acabará:
fabricas, contaminación, central nuclear, incendio forestal.
Vuestro futuro hará de nuestros rostros mascaras anti-gas, mutaciones genéticas, cánceres de piel, radiactividad.
Para el mundo es ya muy tarde,sois vosotros los culpables
vuestro progeso ecológico, hipocresía despreciable.
Ya no hace falta fumar, solo con respirar te podrás colocar; monocultivos y talas, vertidos a ríos, deforestación, el efecto invernadero, presas, vertederos, la madre que os parió.
Ese es vuestro progreso, nuestro fracaso, nuestra destrucción.
Mientras la madre naturaleza
sucumbe ante la acción del ser humano
nosotr@s desde sus más oscuros rincones seguimos luchando.
No quiero oíros decir
que vuestro porvenir no nos hará sufrir,
no quiero oíros decir
que vuestro porvenir no nos hará morir...
¡NO!
"Necesitas de un territorio delimitando el etnocentrismo, necesitas de un ghetto de mierda para implantar la independencia,
pero dime, ¿dónde está el cambio, si no te cuestionas el poder la existencia?.
Rompe el gentilicio que te ata, rompe el gentilicio que te separa, haciendo una opresión de la cultura, del concepto de nación una tortura." (Este cachu yia del cantar "Altrabuces y consuegras", tenía que ponelo).
12/05/2007
Nun fai falta presentar a Dixebra, qu'anque los últimos discos nun prestaran muito ya políticamente nun sei onde andan, son los "pás" del rock n'asturianu. Esti cantar, anque nun lo tocan dende cuantayá, yia'l que you más quiero.
Salvái les foques (Dixebra)
Hebo equí un planeta azul cuantayá
Qu’ainda perprietu se camudará
La capa d’ozono tien furacos yá
Dientro d’unos años ¿quién será a alendar?
Salvái les foques, salvái les ballenes
¡Non a un mundiu nuclear!
Apetiguñaismos nes vuestres ciudaes
Acutando sitiu na escala social
Afalaismos siempre a consumir más
A los vuestros fíos que-yos quedará
Salvái les foques, salvái les ballenes
Non más pieles, ¡nin cuarteles!
Vertíos, velenu, estráis a la mar
Tolo que vos sobra dempués de xintar
Los que pasen fame podrán la matar
Coles vuestres armes, pa vos el "metal".
Salvái les foques, salvái les ballenes
Dexáinos ¡yá en paz!
Sal-vai-vos
(¿ASTURIES O TRABAYES?, 1993)
Siéntelo eiquí
22/04/2007
Aprovecho que visitan esti vienres 27 Asturias (conciertu que nun se puede dexar pasar)pa retomar el tema de los cantares. Yá puse outro tema de "La Familia Iskariote".
Consumo cuidado (La Familia Iskariote)
Con sumo cuidado,
cuidado con lo que consumo
Con sumo cuidado,
cuidado con lo que consumes
Este planeta ¡ya está cansado!,
Pues no hay un lugar que no esté contaminado.
Este planeta ¡ya está aburrido!,
De tanta basura por el consumismo
Hasta donde vamos a llegar,
Qué nos tendrá que pasar,
Para darnos cuenta de que esto ha de cambiar a mejor
Y no tenga que seguir así.
Con sumo cuidado, cuidado con lo que consumo
Con sumo cuidado, cuidado con lo que consumes
Este planeta ¡ya está cansado!,
Pues no hay un lugar que no esté contaminado
Este planeta ¡ya está aburrido!,
De tanta basura por el consumismo
Es nuestra responsabilidad, R de reducir
Es nuestra responsabilidad, R de rentabilizar
Es nuestra responsabilidad, R de reciclar
Con sumo cuidado, cuidado con lo que consumo
Con sumo cuidado, ándate al hilo de lo que consumes
Con sumo cuidado, cuidado cómo consumes
Con sumo cuidado, mira a ver para quién consumes.
S.O.S. pachamama llamando, atenta al mensaje la gene esta escuchando
S.O.S. pachamama avisando, planeta tierra S.O.S agonizando
(SONIDO REBELDE, 2005)
15/02/2007
Nuevu cantar. Manu Chao, fíu de gal.legu ya vasca, nacióu en Francia yia siéntese universal. Escomenzóu n'esto de la música dende mozu. Dióuse a conocer col grupu Mano Negra, convertíndose al pouco en grupu básicu nos mundios del "mestizaxe" (tanto nos estilos cumo nas l.linguas qu'usa) yia'l rock alternativu. Por embargu, el feitu de roblar contratu cola Virgin foi mal aceptáu por muitos seguidores. A mediaos de los noventa entama una nueva etapa, en solitairiu, etapa na que yá espublizóu cuatro discos.
Que you sepa, la última vez que tuvo por Asturias foi nun conciertu na playa Poniente de Xixón, el día d'Asturias, xunto a Dixebra. Esi día Manu Chao nun duldó n'enfundar una asturina ya sofitar la causa de la oficialidá.
Por el suelo (Manu Chao)
Por el suelo hay una compadrita
Que ya nadie se para a mirar
Por el suelo hay una mamacita
Que se muere de no respetar
Pachamama te veo tan triste
Pachamama me pongo a llorar
Esperando la ultima ola
Cuidate no te vaya a mojar
Esperando la última rola
Mamacita te invito a bailar
Por el suelo camina mi pueblo
Por el suelo hay un agujero
Por el suelo camina la raza
Mamacita te vamos a matar
Esperando la ultima ola
Pachamama me muero de pena
Escuchando la ultima rola
Mamacita te invito a bailar
Por el suelo camina mi pueblo
Por el suelo moliendo condena
Por el suelo el infierno quema
Por el suelo la raza va ciega
Esperando la ultima ola
Pachamama me muero de pena
Escuchando la ultima rola
Mamacita te invito a bailar
(CLANDESTINO, 1998)
14/01/2007
Pues eiquí va outru cantar, que yá tocaba (el mes pasáu esqueicióuseme). Tóca-y güei a La Familia Iskariote, grupu que vien de tierras palentinas. Amestan soníos cumo'l ska ou'l punk, siempre con un toque folixeru a la vez que vindicativu.
Este mundu (La Familia Iskariote)
Si el hacha ha cortado / el último árbol
Y el cielo se viste / de color gris
Si ya no cantas / al ir caminando
Y ese niño / no puede reir
Si nuestro alimento / está adulterado
Nos manda la muerte / qué nos queda aquí
Si el mundo se empeña / en jugar a las guerras
O o o o o / qué puedes decir
Apoya tu mente / sobre mi hombro
Y juntas pensemos / qué va a suceder
Qué es lo que tenemos / para ofrecer
Mejor sepultarles / si quieren nacer
Mi vida en peligro / la tuya también
Los bosques, los valles / pero no la de usted
Construyen refugios / sabe dios pa qué
¿Por qué no lo dicen? / ¡qué nos van a hacer!
(SONIDO REBELDE, 2005)
13/11/2006
Güei tóca seguir col tema de los cantares con l.letras que faen referencia a temas de medio ambiente.
Vou pa L.ión, onde ñaz el grupu "La alegría de la güerta", que mezcla rock con ska, reggeae, rumba... ya usa instrumentos cumo'l djembé, la darbukka ou la gaita (peime que gallega) en del.los cantares. Las l.letras son mui vindicativas, toas en castel.lanu. Ya cumo güei cúmplense 4 años del día nel qu'afondóu'l Prestige, el tema a tocar nun podía ser outro.
Marea Negra (La alegría de la güerta)
Mira esta muerte negra
que nos pudre la mar
Mira esta muerte negra
que parte el alma
Mira esta muerte negra
que dicen que no está
Mira esta muerte negra
que se lleva la mar
Las aves hoy no vuelan,
esta mañana las encontró la marea negra,
que llega que mata,
marea negra
que llega que mata,…
Mira esta muerte negra
que mira desde arriba
Mira esta muerte negra
de arrogantes mentiras
Mira esta muerte negra
que tan pronto olvida
Mira esta muerte negra
que desde arriba mira
Los peces ahora llegan
envenenados, los encontró la marea negra,
que llega que mata,
marea negra
que llega que mata,…
Por un puñado de nada vamos rompiendo el planeta
Por un puñado de nada hemos vendido a la Tierra
Por un puñado de nada qué verán los que ahora llegan
Por un puñado de nada vamos hiriendo a la tierra
Y ya no puede latir,
y ya no puede latir,
y ya puede latir,
y ya no puede latir…
Pachamama dónde estás
Pachamama dónde vas
Pachamama dónde estás
Marea que llega, que mata!
Y aquel que por dinero calla elige
pan para hoy y hambre pa´mañana
Y aquella que por dinero calla elige
pan para hoy y hambre pa´mañana
que llega que mata, que llega que mata,…
marea negra, que llega que mata...
(VÁMONOS, añu 2002)
15/10/2006
Tengo sentío abondos cantares con l.letras más o menos "verdes". Por eso, vou inaugurar una sección, que fairé mensual, colas l.letras d'estos cantares. Entamo, cómo non, col "Asturalia", de Dixebra. ¡Muitos ocalitos!
Asturalia (Dixebra)
Ocalitos, munchos ocalitos.
Ocalitos, ya tan maduros.
Ocalitos, munchos ocalitos.
Ocalitos, fáltenmos canguros
n’Asturalia.
Turismu verde, llévate una montaña.
Turismu verde, hai verde asgaya
n’Asturalia.
¿Y na cultura?
Premios Principiegos,
asina conocennos.
Premios Principiegos,
sóbranos dineru
n’Asturalia.
¡Queremos ser una isla!
(¿ASTURIES O TRABAYES?, añu 1993)
Amestar feed a:
Contautar col autor |
Archivu
| Quies facer un Blog equí
Sitiu desendolcáu, diseñáu y xestionáu 100% con Software llibre: GNU/linux, GIMP, PHP, MYSQL, APACHE, ...