Llugar bien amañosu pa la reflexón surrealista
07/12/2007
Magar vengan los años llueu con razones,
con mentires aduces repitíes,
quiero dexar constancia y dexo
que te quixi, que'l mio oficiu yes tu,
el d'aprendete,
y depués, si'l tiempu nos atrapa
nel agua tramposo de la vida,
volver enquivocanos pa siguir xuntos
como agora,
porque l'arte de ser nuevos ye siempre
privilexu d'unos pocos.
Esti ye un poema de Berta Piñán (pa min de los meyores escritos por ella) asoleyáu nel so poemariu Vida Privada (premiu «Teodoro Cuesta» de poesía nel añu 1991). Como en tolos poemes, nun esiste la interpretación correuta. Caún y caúna pue echar lluz sobre ellos dependiendo de les sos propies vivencies magar nun los escribiera. El poema dexa de ser del autor/a p'amoldase a caún de los llectores. Namás asina la poesía trespasa la muerte pa ser eterno. Si me gusta un poema nun ye porque fala del poeta, ye porque fala de min y nél amiya parte de quien soi. Asina, el poeta fala de lo que nos pasa a tolos llectores. Anque nun lo sepa.
Ehí va una interpretación más d'esti poema de Berta. ¿Y si en cuentes d'un amor hacia una persona, como se tendría avezao a pensar nuna primera llectura llixera, tuviera falando d'un amor a una llingua tan cayonca como aquella na que ta escrito esto? Volvéi a lleer agora'l poema pensando nello. ¿Verdá qu'esta manera d'entender el poema tamién encaxa?
Licencia:Libre Licencia de documentación Libre (Inglés)
Canal Blogs sigue equí l'actualidá de la blogsfera n'asturianu
Esbilla portal d'enllaces a noticies unviaes polos internautes
Amestar feed a:
Contautar col autor |
Archivu
| Quies facer un Blog equí
Sitiu desendolcáu, diseñáu y xestionáu 100% con Software llibre: GNU/linux, GIMP, PHP, MYSQL, APACHE, ...
