Llugar bien amañosu pa la reflexón surrealista
11/04/2007
Equí van dos anuncies que me paecen importantes y qu'amesten o converxen nesos dos elementos que dan titulu a esti post.
Per un llau, na Escuela de Seronda van tener el so espaciu los blogs fechos n'asturianu y les reflexones al rodiu d'ellos. Yo nun creo que puea pasar y agradézo-yos a los compañeros que m'avisaron d'ello. Sicasí, quiciás haya dalguién al que-y preste y nun s'enterara entovía.
Per otru llau, ta acabantes d'espublizase Nireblog dafechu n'asturianu. Ye un mou percenciellu de crear el to blog dafechu n'asturianu (anque pues facelo en munches otres llingües). La idea xurdió de David González, creador tamién d'esti espaciu Gugara onde ta allugáu esti blog míu. Lo bono de Nireblog ye que ta too n'asturianu, incluyíes les opciones internes p'alministrar el blog, polo que non solo ye prestoso pal que lu llee, sinón tamién pal que lu alministra.
10/04/2007
Que caún y caúna faiga lo que-y pruya, faltaría más. Pero ye que col cuentu de que tan ehí mesmo les elleiciones el nuestru gobiernu gasta perres en campañes na radio y na televisión, que son los que yo tengo sintíos. Pero daqué hai que nun acaba de soname mui bien. Estos anuncios nun tán fechos pa encamentar a la xente a votar, como drechu democráticu (anque de toos y toes ye sabío que vivimos nuna oligarquía, non democracia), sinón que si los escuchamos sollertes, atalantamos que namás nos falen de la posibilidá de dir a votar, pero nun nos afalen pa dir a votar.
Nestos anuncios atopamos la sentencia «si quies, pues votar». Y esto ye un error, un gobiernu nun tien que camentanos la posibilidá de dir o non a votar, d'exercer el nuestru drechu o dexar d'exercelu, sinón que por salú, por hixene política, debería afalanos a dir a votar, encamentanos con fuercia que votemos, que nun nos quedáremos en casa y que nos pronunciemos, pa bien o pa mal, nes urnes. El lema «si quies, pues votar» nun nos diz nada que nun sepamos, nun ufre nengún significáu nin intencionalidá reconocible. Nun-y veo xacíu si lo que se quier ye estimular a la xente al votu.
Ta claro que la baxa participación elleutoral ye malo pa la sociedá y pa l'alternancia política nos puestos de poder. ¿A quién-yos beneficia la baxa participación?, ¿a quién nun-yos interesa que tola masa potencial votante, vaya a votar?, pues ta claro, a los qu'anguaño más poder tienen, al bipartidismu políticu que ta desaniciando la nuestra identidá cultural asturiana. El PSOE y el PP saben que con que namás vayan los militantes a votar, yá tienen aseguráu un bon garrapiellu votos, abondos como pa siguir incrustaos na poltrona (bien na oposición, bien nel poder). Eso ye asina. Y los militantes van dir a votar, afalaos pol deber al partíu del que quieren sintise partícipes y útiles. Entós, toa esa masa de persones que nun tien más guía políticu que les sos propies idees, que nun se debe a nenguna xerarquía organizativa na que dexar de llau principios o callar como afogaos cuando dalgún mandamás diga que non, qu'eso del bable ta bien pal prau y pa les folixes, pero na Universidá y nos asuntos serios too na llingua cervantina, y como digo, toa esa xente que pue ser crítico ensin rendir cuentes a naide tien la oportunidá de camudar les coses. Esos nun son interesantes pal gobiernu facelos partícipes, porque sabe que lóxicamente nun votan al so favor.
Ello ye qu'entós, como digo, esi lema de «si quies, pues votar» tien vergoñosamente daqué d'esto que toi diciendo. Nun me paez acertáu esi anunciu nin esi lema. Votar nun ye una posibilidá, porque nun votar enxamas pue ser una posibilidá. Nun votar ye dexase vencer. Muncho llucharon hai años pa qu'agora pudiéremos exercer esi drechu, ¿vamos desperdiciar lo qu'otros consiguieron a base de non poques hosties físiques y morales?. Y nun ye namás eso, ye que la posibilidá enxamás ye ente votar y nun votar, sinón que les posibilidaes se dan dientro del votar: sí, non, en blancu, abstención (y votu nulu). Y nun hai más. Nun entender el significáu de qué significa caúna d'estes posibilidaes yá amuesa un gran fallu na concienciación política de la sociedá, onde'l mayor culpable d'ello ye'l gobiernu que ta por nun igualo. La obligación d'un gobiernu ye la de facer partícipes a la ciudadanía na actividá política y non dexalos al marxe.
05/04/2007
Cuando nun se tien nada interesante que dicir, val más callar y dexar falar a otros. Val más arrequexase con un llibru y deprender ente les llinies que habiten les páxines. Perdese nesa viesca simbólica que nos remite a mundos alloñaos ye una manera de vivir otres realidaes, de da-yos la oportunidá a otres persones de llegar a ti. Llees y espiertes. Namás, nesi intre, ún ta a salvu de too. Y yá callo.
03/04/2007
Recibí un mensaxe raru onde los haya del collaciu que lleva'l blog Esfarrapando'l mundu. Y ún, a quien-y picó la curiosidá na so xusta midida, pues pasó a enterase qué ye lo que ye eso de meme.
Nun sé hasta onde vamos llegar con esti «xuegu», pero como agora mesmo toi un poquiñín folgáu, daqué raro ultimamente, paso ensin más esplicaciones a facer rodar la bola pela blogsfera n'asturianu.
- Una tipografía: Kechupa. Eso de «junk de llitérature» o lo de «hamburgers have feelings too» llegóme al alma.
- Una páxina web imprescindible: google.
- Un blog n'otra llingua distinta del asturianu: Sairutsa, blog bien prestosu coles ocurrencies d'una amiga.
Agora tócame pasalo a tres blogs, qu'a falta de confianza voi tener qu'escoyer a bultu ente la mio llista d'enllaces.
- Blog Fiyos de Nicer.
- Blog Rapiega.
- Blog La embaxada prieta.
02/04/2007
Enteréme hai poco de que'l selmanariu n'asturianu n'edición impresa Les noticies tien yá la so propia páxina web onde amuesa tamién información n'asturianu.Mesmo que tengo fecho con otros diarios dixitales dafechu n'asturianu, paso a incluyílu na mio llista d'enllaces.
Per otra parte, agradezo a Miguel Barrero que con fecha del 25 de marzu pasáu escribiere un artículu dedicáu a la blogsfera n'asturianu tituláu «La blogosfera escribe n'asturianu». Nesi artículu fai un rápidu repás resultante de lo que-y abulta qu'atopamos xuniendo «llingua asturiana» y «blog». Y l'agradecimientu ye por citar esti humilde llugar onde dacuando desfuego dempués de tragar babayoneríes polítiques d'un altor difícilmente superable. Llástima que l'enllaz qu'hai de La esfoyaza (esti blog) tea mal puestu. Sicasí, enseñáronme dende neñu que la intención puntúa doble, asina que gracies igual.
27/03/2007
... y asina como llegó la nueche, tapeciendo los requexos, nubláronse los sos güeyos y les alcordances vives como rellumos nun abismu entamaron a escurecer y aguase, esboligando pa formar un regatu de suaños rotos, un rabión de ayeris, una sida pa nun volver a mirar p'atrás.
Cuando toos aportaron al llugar, namás unes marques nel asfaltu-yos falaben del escuru destín qu'hubo d'atopar, borrachu perdíu, escontra los fierros d'un quitamieos.
22/03/2007
Faigo un llamáu dende equí pa que toos aquellos a los que vos interesa un poquiñín la poesía y la lliteratura en xeneral n'asturianu asistáis, si vos presta, al recital de poesía que va llevar p'alantre l'Asociación H.a Xareos con dellos poetes que participaron nel primer númberu de la revista Formientu (asoleyada pola mesma Asociación).
El recital va ser esti vienres día 23 de marzu, a les 19.00 hores na Llibrería Alborá de Xixón (plaza Romualdo Álvarez González, 5).
Yo nun voi poder participar nesti actu pero de xuru (y quiciás por ello) va ser prestosu.
Pa más información, por exemplu pinchái equí.
19/03/2007
Contaba los llapiceros que tenía na fardela. Xandru entró nel aula y coyó-yos a los sos compañeros los llapiceros mientres éstos, esperando pol pitu del cura qu'avisaba del entamu de les clases, xugaben nun patiu delantre'l colexu. Nun primer momentu agarró los que taben espardíos penriba les meses, llueu rebuscó ente los llibros, dientro los pupitres y hasta nel caxón del profesor. Dempués, enantes de qu'entamare la clas, foi al bañu y caltúvose ellí, pa xunise nel baruyu d'escolinos camín pal aula.
Xandru yera perllistu, taba esperando al xueves pues teníalo pensao dende la selmana pasada, xusto cuando una esplosión de grisú-yos metió'l mieu nel cuerpu a munches families que vivíen gracies al Pozu María Luisa. Esta vegada la mina nun-y robaba la vida a nengún home, anque si'l suañu a munches muyeres. Los xueves peles tardes dempués de xintar tocaba «Historia d'España» y «Relixón»: nuna teníen qu'escuchar, na otra lleer, pero en nenguna teníen qu'escribir nos sos cuadernos. D'esti mou los escolinos que dexaben les sos fardeles na clas, nun se daben cuenta de que-yos faltaben los llapiceros hasta llegar a casa (o hasta'l dia darréu) y munchos pensaben que los olvidaren o que taben perdíos per cualquier llau.
Contaba los llapiceros nuna oriella'l Nalón como si un trabayador contara'l xornal finando'l mes, aguantando'l fríu traicionero que cayía como un puñu en Payares:
-Nun ye muncho, pero menos ye nada... dieciocho llapiceros...
L'agua del Nalón baxaba negro. Yera'l carbón llavao ríu arriba. Y n'acabando de contar, guardólos de nuevo na fardela xunto al llibru del colexu y el cuadernu y echó a andar pa casa, onde lu esperaben pa merendar.
-¿Qué tal nel colexu?... toma'l bocadillu, fiu -dixo-y la madre namás velu.
-Bien... anque fai un fríu que pinga'l mocu... -y dempués d'una risa entrugó-y a so ma: -¿Espertó yá mio pá?
-Sí, yá espertó de la siesta, vete a velu...
Coyó'l bocadillu y apriesa foi pal cuartu'l padre. Ellí taba echáu na cama. -¿Qué tal... güei nel... nel colexu, Xandru? -dixo-y sele pa nun tusir, entovía afeutáu de la última esplosión na mina onde los sos pulmones s'enllenáron de carbón.
Nesi momentu, el neñu tiró-y penriba la cama los llapiceros lladronaos na escuela y dixo-y, cola inocencia d'esa edá moza:
-Mira pá, ehi hai carbón, díxolo l'otru día'l cura, ¿cuántos más necesites pa nun tener que dir nunca más a la mina?
------------------------------------
Microrrellatu ganador del accésit n'asturianu del I Concursu de Microrrellatos Mineros «Manuel Nevado Madrid» qu'organizó la fundación Juan Muñiz Zapico nel añu 2004.
10/03/2007
Como dixo hai poco la Plataforma Contra la Represión y les Llibertaes, tamos sufriendo un temporal represor como pocos. El procesu vergoñosu y dafechu empobináu a la criminalización de dos sindicalistes de La Corriente Sindical d'Izquierdes, Cándido y Morala, ta amosando agora lo que toos y toes sabíemos, que nun hai pruebes pa condenalos (como lleemos n'anuncia espublizada n'Asturies.com).
Enterábemonos hai poco tamién de qu'a Beatriz Quirós, sindicalista de SUATEA tamién tán intentando mete-y la medrana bien en cuerpu pa que nun faiga lo que ye de so, lluchar pola xusta educación que toos y toes nos merecemos n'Asturies, penriba d'intereses especulatorios y empresariales onde unos pocos van arramplar coles perres de munchos. Dase la ¿casualidá? de que SUATEA (onde milita Beatriz Quirós) ye un sindicatu afín a la CSI (onde militen Cándido y Morala).
Y enantes fueron los militantes de la Xunta Pola Defensa de la Llingua Asturiana, absueltos después de ser llevaos a xuiciu embaxo'l mandatu de Vicente Álvarez Areces.
Por desgracia, a estes coses nun se-yos da l'espaciu necesariu nos medios de comunicación. Normal cuando n'Asturies l'espoxigue del caciquismu ye talu que-y nieguen a una televisión asturiana'l so drechu a informar. Y ye lo que pasa cuando los políticos, en cuentes d'arimase a los ciudadanos y a los sos problemes reales, prefieren averase a los sos intereses personales que muncho tienen de ver con euros y lladriyos.
Per otru llau, nun sé cómo nun se-yos cai la cara de vergoña a los nuestros políticos cuando nos encamienten, al traviés d'anuncios publicitarios, crear trabayu estable pa crear empreses estables. Estos del PSOE nun hai per onde agarralos, ¡pero si son ellos los primeros que nun crean trabayu estable!. Entrugáilo a tantos y tantos interinos, na sanidá por exemplu. Sector onde tamién tán sufriendo les acometíes faltoses del delegáu del gobiernu pa intentar acallalos.
Nun soi a pescanciar cómo nuna comunidá tán pequeñina (pero galana) como la nuestra puen cometese tantos atropellos contra los drechos llexítimos de la xente que quier un futuru meyor p'Asturies, ¿habrá dalguna que dea más?
25/02/2007
Cuando nun hai fonderes ganes de facer daqué, pasa lo que pasa, que nos venden fumu qu'amás ye perxudicial pa la salú de la nuestra llingua. Y claro que ta guapu'l descomanáu enllaz que conecta l'autovía minera cola ronda Sur de Xixón, cómo nun va tar guapu, que pa daqué se gastaron los euros públicos los políticos.
Pero pásanos lo de siempre, que la ciudá l'añu pasáu aprobó la toponimia n'asturianu de manera tala que'l nome oficial ye Gijón/Xixón, en forma billingüe pa toles notificaciones alministratives oficiales. Y nesti casu han d'incluise los cartelos nes vies. Y entá voi dicir más, Llangréu tien yá de muncho enantes aprobada la so toponimia n'asturianu. Pues el casu ye que nesti enllaz de carreteres, guapu onde los haya, podemos lleer los recién estrenaos cartelos colos nomes non oficiales de los conceyos de Xixón y de Llangréu (ye dicir, escritos namás en castellanu, cuando lo oficial ye facelo billingüe, n'asturianu y castellanu, Gijón/Xixón y Langreo/Llangréu).
Son pequeñes coses, pero cada vegada que s'incumple una de les poques lleis que nos abelluguen, ye dar un pasu atrás. Habrá tar ocupada IX de Xixón faciendo llistes, sofitando planes urbanísticos desproporcionaos y n'otres xeres que-yos deben abultar más importantes, pero escaeciendo estos pequeños drechos que tienen los asturianufalantes IX namás va llograr que medre'l descontentu que per otra parte fai tiempu qu'esnala pela ciudá.
Canal Blogs sigue equí l'actualidá de la blogsfera n'asturianu
Esbilla portal d'enllaces a noticies unviaes polos internautes
Amestar feed a:
Contautar col autor |
Archivu
| Quies facer un Blog equí
Sitiu desendolcáu, diseñáu y xestionáu 100% con Software llibre: GNU/linux, GIMP, PHP, MYSQL, APACHE, ...
